Monthly Archives: Ιανουαρίου 2014

Σχεδιασμός και αξιολόγηση διδακτικών επισκέψεων: ένας προβληματισμός

Οι εκπαιδευτικές επισκέψεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αποτελούν, ουσιαστικά, επίσκεψη στο πεδίο και εμπλοκή των μαθητών με το καθαυτό αντικείμενο της μάθησης. Όμως, απαιτούν έναν πολύ προσεκτικό σχεδιασμό για να μπορούν να ανταποκριθούν στο στόχο τους και να μην είναι απλώς ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

Η στοχοθεσία, ο σχεδιασμός και η οργάνωση μιας τέτοιας δραστηριότητας πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και να δίνεται έμφαση στη λεπτομέρεια, γιατί οι αστάθμητοι παράγοντες είναι άπειροι. Χαρακτηριστικά παραδείγματα:

— Μία καθυστέρηση στο πρόγραμμα μπορεί να ακυρώσει κάποια κομμάτια της δραστηριότητας που έχουν οργανωθεί, να καθυστερήσει άλλα ή απλά να παρακωλύσει την όλη δραστηριότητα οδηγώντας σε αποτυχία.

— Άτομα που έχουν αναλάβει την παρουσίαση της δραστηριότητας ή την ξενάγηση των μαθητών και τα οποία μπορεί να γνωρίζουν άπειρες πληροφορίες γι’ αυτό που καλούνται να παρουσιάσουν αλλά να μην έχουν την παιδαγωγική κατάρτιση να τα παρουσιάσουν στους μαθητές. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία

Αυταρχικές απολήξεις του αντιαυταρχικού σχολείου

 Στο ερώτημα «τι πολίτες φτιάχνει το σχολείο μας», η απάντησή μου, άχαρα διατυπωμένη, θα ήταν ότι δεν φτιάχνει πλήρεις πολίτες, αν πολίτης είναι το αναγνωρισμένο ως τέτοιο υποκείμενο των διαδικασιών που διαμορφώνουν την πολιτική ύπαρξη της κοινωνίας. Δεν φτιάχνει πλήρεις πολίτες, γιατί δεν εξασφαλίζει τις μορφωτικές προϋποθέσεις συγκρότησης αυτού του υποκειμένου. Δεν φτιάχνει πλήρεις πολίτες γιατί δεν καλλιεργεί κρίση, διαλεκτική, αναστοχασμό, γιατί δεν δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο στη συμμετοχή, στην αμοιβαία δέσμευση, την ευθύνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, γιατί ο τρόπος οργάνωσής του δεν είναι συμβατός με την αρχή της αυτονομίας. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια

Διαδραστικοί πίνακες σε Καναδά και Ελλάδα

Τα τελευταία χρόνια ο διαδραστικός πίνακας έχει παρουσιαστεί ως ένα από τα καλύτερα μέσα για το εκσυγχρονισμό της διδασκαλίας  και την βελτίωση της αποτελεσματικότητας της. Προβλήθηκε από υπουργούς, έγιναν σεμινάρια, ενώ προτάθηκαν και οικονομικές λύσεις για την δημιουργία διαδραστικών πινάκων. Σήμερα, αρκετά σχολεία έχουν προμηθευτεί έστω έναν διαδραστικό πίνακα, ενώ κάποια είναι πλήρως εξοπλισμένα.

Στον Καναδά φαίνεται υπάρχει μία αντίθεση τάση. Το 2012 η κυβέρνηση του Quebec ακύρωσε  μία μεγάλη παραγγελία διαδραστικών πινάκων. Σύμφωνα με την υπουργό παιδείας οι διαδραστικοί πίνακες δεν ευθυγραμμίζονται πραγματικά με τις ανάγκες των σχολείων, ενώ τα σχολεία δεν τους επέλεγαν.

Θα είχε λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε και εμείς ποια είναι η εμπειρία αυτών των λίγων χρόνων. Ανταποκρίνεται ο διαδραστικός πίνακας στις ανάγκες των μαθητών και των σχολείων μας; Κατά πόσο συμβάλλει και με ποιόν τρόπο στην διαδικασία της μάθησης και της διδασκαλίας;

Μία τεράστια αγορά διαδραστικών προωθούμενη από ένα τεχνολογικό λόμπι ακυρώθηκε

Πρόκειται για μία νίκη έκπληξη των τεχνοσκεπτικιστών του κόσμου όταν η κυβέρνηση του Κεμπέκ ανακοίνωσε ότι ακυρώνει τα σχέδια της προηγούμενης κυβέρνησης για αγορά 40.000 διαδραστικών πινάκων για τα δημόσια σχολεία του Κεμπέκ. Μιλώντας στη La Presse, η υπουργός παιδείας, Marie Malavoy, σχολίασε: «Ήταν ένα εκτενές πρόγραμμα το οποίο αφού εξετάσαμε τα στοιχεία δε φάνηκε να είναι η καλύτερη επιλο
γή.» Η Malavoy σημείωσε επίσης ότι τα σχολικά συμβούλια στην πραγματικότητα δεν ήθελαν τους διαδραστικούς. «Το πρόβλημα ήταν ότι οι διαδραστικοί φαίνεται να μην ευθυγραμμίζονταν με τις ανάγκες των σχολικών συμβουλίων και των σχολείων. Δεν ρωτήθηκαν. Δεν ήταν μία απόφαση των σχολείων»

Σχολιάστε

by | 12/01/2014 · 12:46

Το θέαμα του αναλφαβητισμού και η κρίση της Δημοκρατίας

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο «Zombie politics and culture in the age of casino capitalism». Ο Giroux αναλύει το φαινόμενο του πολιτικού αναλφαβητισμού (civic illiteracy). Ως πολιτικό αναλφαβητισμό ορίζει την ανικανότητα «να κατανοήσουμε τα προσωπικά προβλήματα και το νόημα του εαυτού σε σχέση με ευρύτερα δημόσια προβλήματα και κοινωνικές σχέσεις. Είναι μία μορφή αναλφαβητισμού που αφορά λιγότερο την έλλειψη τεχνικών δεξιοτήτων και την απουσία συγκεκριμένων ικανοτήτων και περισσότερο ένα έλλειμα στη σφαίρα της πολιτικής. Μία μορφή που υπονομεύει τόσο την κριτική σκέψη όσο και τον αλφαβητισμό ως κριτική ερμηνεία αλλά και ως δυνατότητα παρέμβασης στον κόσμο». Ο πολιτικός αναλφαβητισμός εκφράζει την ίδια την κρίση της δημοκρατίας και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως ένα ευρύτερο παιδαγωγικό και πολιτικό ζήτημα. Αν και ο συγγραφέας μιλάει για τις ΗΠΑ, ο καθένας μας μπορεί να βρει αναλογίες με την χώρα μας.

The Spectacle of Illiteracy and the Crisis of Democracy

του Henry Giroux

C. Wright Mills argued 50 years ago that one important measure of the demise of vibrant democracy and the corresponding impoverishment of political life can be found in the increasing inability of a society to translate private troubles to broader public issues. [1] This is an issue that both characterizes and threatens any viable notion of democracy in the United States in the current historical moment. In an alleged post-racist democracy, the image of the public sphere with its appeal to dialogue and shared responsibility has given way to the spectacle of unbridled intolerance, ignorance, seething private fears, unchecked anger and the decoupling of reason from freedom. Increasingly, as witnessed in the utter disrespect and not-so-latent racism expressed by Joe Wilson, the Republican congressman from South Carolina, who shouted “you lie!” during President Obama’s address on health care, the obligation to listen, respect the views of others and engage in a literate exchange is increasingly reduced to the highly spectacular embrace of an infantile emotionalism. This is an emotionalism that is made for television. It is perfectly suited for emptying the language of public life of all substantive content, reduced in the end to a playground for hawking commodities, promoting celebrity culture and enacting the spectacle of right-wing fantasies fueled by the fear that the public sphere as an exclusive club for white male Christians is in danger of collapsing. For some critics, those who carry guns to rallies or claim Obama is a Muslim and not a bona fide citizen of the United States are simply representative of an extremist fringe, that gets far more publicity from the mainstream media than they deserve. Of course this is understandable, given that the media’s desire for balance and objective news is not just disingenuous but relinquishes any sense of ethical responsibility by failing to make a distinction between an informed argument and an unsubstantiated opinion. Witness the racist hysteria unleashed by so many Americans and the media over the building of an Islamic cultural center near ground zero. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια

Bad Teacher: What Race to the Top Learned From the «race to the bottom»

Το παρακάτω κείμενο είναι  μία πολύ καλή παρουσίαση των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση. Είναι βεβαίως στα αγγλικά  και σχετικά μεγάλο (30 σελ). Όμως παρουσιάζει πολύ εμπεριστατωμένα την μεγάλη εικόνα, πως δηλαδή τόσο οι οικονομικές πολιτικές του ΔΝΤ  στις αναπτυσόμενες χώρες όσο και τα εκπαιδευτικά νομοσχέδια προέρχονται από την ίδια μήτρα και επιδιώκουν να διαμορφώσουν παράλληλες κοινωνικές καταστάσεις .

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα επίσης η παρουσίαση τωνεκπαιδευτικών  νομοθετημάτων που ψηφίστηκαν στην Αμερική γιατί μας δείχνουν το δρόμο που θα κληθούμε να διαβούμε τα επόμενα χρόνια. Τέλος, αξίζει να διαβάσει κανείς την απάντηση που δίδεται στο ερώτημα  «γιατί, παρόλο που τα αποτελέσματα των ερευνών δεν επιβεβαιώνουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αυτές συνεχίζονται με αμείωτη ένταση;».

Bad Teacher: What Race to the Top Learned From the «race to the bottom»

Πηγή: http://www.jceps.com

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική