Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2014

Οι γονείς αναρωτιούνται: Γιατί τόσες εργασίες για το σπίτι;

της Katrina Schwartz

Καθώς το κίνημα εναντίον των πολλών ασκήσεων για το σπίτι συνεχίζει να μεγαλώνει, μερικοί γονείς τραβούν μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο σπίτι και το σχολείο. Τα σχολεία, από την άλλη, ξεκινούν να αναθεωρούν το ρόλο των ασκήσεων για το σπίτι και το πως ανατίθενται.

Αν οι ασκήσεις για το σπίτι είναι απλά για απασχόληση -απόδειξη ότι τα παιδιά “μαθαίνουν”, τότε αυτός ο χρόνος είναι χαμένος κατά κάποιον τρόπο. Οι γονείς είναι ευαίσθητοι στις πιέσεις πάνω στα παιδιά τους και θέλουν να έχουν ελεύθερο χρόνο όταν επιστρέφουν σπίτι μετά από εφτά ώρες στο σχολείο. Αν οι ασκήσεις για το σπίτι δεν είναι ενδιαφέρουσες γιατί να τις κάνουν;

“Απλά πιστεύω ότι τα σχολεία πρέπει να να στοχαστούν περισσότερο σχετικά με την πολιτική για τις ασκήσεις για το σπίτι και τη δουλειά με τους δασκάλους και να είναι σίγουρα ότι ό,τι ασκήσεις δίνουν είναι πλούσιες, άξιες εμπειρίες για τα παιδιά και θα διορθωθούν στην πραγματικότητα” είπε η Jolene Ivey, μητέρα πέντε αγοριών σε μία συζήτηση στο NPR’s Tell Me More. Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία

Edu-topia: Η εκπαιδευτική δυστοπία της Ν. Κορέας

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου για το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας (Γιατί δεν πρέπει να αντιγράψουμε το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας) αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο από το e-cynical.blogspot που συσχετίζει το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας με την αγορά εργασίας της χώρας και το φωτίζει έτσι από μία διαφορετική οπτική γωνία
Εισαγωγή


H τελευταία αξιολόγηση του εκδοτικού οίκου Pearson, με πρωτοβουλία του Economist για τα εκπαιδευτικά συστήματα διαφόρων χωρών πάνω σε βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής, κατανόησης, μαθηματικών, συνεργασιμότητας κλπ, έφερε την Κορέα στην πρώτη θέση, (τη Νότια για να εξηγούμαστε), γεγονός που προκάλεσε μια ακόμα ταραχή στην κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, μιας και η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία, ή σχεδόν την τελευταία.

Για την κυβέρνηση, η οποία τα τελευταία μνημονιακά χρόνια τελεί υπό αξιολογική φρενίτιδα, ανάγοντας τις διαδικασίες αξιολόγησης σε μοχλό αναδιοργάνωσης του κράτους και ανόρθωσης της οικονομίας, το συγκεκριμένο αποτέλεσμα ήταν αρκετά οδυνηρό. Αν η αξιολόγηση αφορούσε τα πανεπιστήμια, το χτύπημα θα ήταν ελαφρύτερο, καθότι η όποια κακή κατάσταση των πανεπιστημίων θα μπορούσε εύκολα ν’ αποδοθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Για την πρωτοβάθμια όμως εκπαίδευση δύσκολα θα μπορούσε να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ για χρόνια εκπαίδευε μυστικά, ταξιαρχίες δεκάχρονων σαμποτέρ ενάντια στις κυβερνητικές εκπαιδευτικές πολιτικές.

Για την αξιολόγηση, ως κατ’ εξοχήν νεοφιλελεύθερο ιδεολόγημα και για την εφαρμογή της στην κατάταξη των πανεπιστημίων έχουμε ασχοληθεί στο παρελθόν, ουκ ολίγες φορές. Δείτε για παράδειγμα «Το Ιδεολόγηματης Αξιοκρατίας«, «Το Ιδεολόγημα της Αξιοκρατίας και η Αναπαραγωγή των Ελίτ«, «Το Λυκόφως των Ελίτ«, «Αξιολόγηση των Μηχανισμών Αξιολόγησης των Πανεπιστημίων» κ.ά. Επίσης, σε παλιότερα σημειώματα, αναλύοντας τις αιτιακές σχέσεις ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την ποιότητα της εκπαίδευσης, είχαμε επισημάνει ότι η οικονομική ανάπτυξη αποτελεί προϋπόθεση για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος και όχι το ανάποδο. Επομένως, όσοι ελπίζουν ότι στην Ελλάδα θα χτυπήσουμε πρωτιές εν μέσω παρατεταμένης και βαθιάς ύφεσης, εν μέσω σήψης και παρακμής, απελπισίας και εθνικής κατάθλιψης, μάλλον δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Για να έρθουμε στην Κορέα, φαντάζομαι ότι πολλοί είναι αυτοί που λιγουρεύονται τις πρωτιές των μαθητών της. Κι άλλοι τόσοι ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για να δουν από κοντά το θαύμα στη γέννησή του. Θα τους απαλλάξουμε και από τον κόπο και τα έξοδα. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Κορέας είναι ένα από τα πιο αμείλικτα, ανταγωνιστικά και εξοντωτικά συστήματα στον κόσμο. Και δεν είναι δικό μου το συμπέρασμα, αλλά μεταξύ άλλων και του Economist, τωνFinancial Times, της Wall Street Journal, κ.ά εφημερίδων, που το έχουν στηλιτεύσει αρκετές φορές μέσα από τις σελίδες τους και με τρόπο ιδιαίτερα αιχμηρό. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Γιατί δεν πρέπει να αντιγράψουμε το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας

Τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού PISA προκαλούν κάθε φορά συζητήσεις για τις επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών, ενώ σχολιάζονται οι εκπαιδευτικές επιτυχίες των άλλων χωρών. Φέτος, το ενδιαφέρον στράφηκε στο «εκπαιδευτικό θαύμα» της Ν. Κορέας, οι μαθητές της οποίας κατέχουν τις κορυφαίες θέσεις στον διαγωνισμό από το 2009. Το κείμενο της εφημερίδας Έθνος είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Πλέκει το εγκώμιο του «κορεάτικου θαύματος» σε 2 άξονες: Ο πρώτος είναι η ευρεία αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας (ΤΠΕ), με ψηφιακά βιβλία, ασύρματο δίκτυο και υπολογιστή για κάθε μαθητή. Ο δεύτερος άξονας αφορά την γενναία κρατική χρηματοδότηση, που κατευθύνεται όμως ορθολογικά.

Αρκούν όμως οι επιτυχίες στον διαγωνισμό PISA για να χαρακτηρίσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ως μοντέλο προς μίμηση; Θα στοχεύσουμε στις υψηλές επιδόσεις με οποιοδήποτε κόστος για τα παιδιά και την κοινωνία; Ή μήπως η αποτελεσματικότητα ενός εκπαιδευτικού συστήματος δεν σημαίνει αυτομάτως πως είναι και καλό;

Μία προσεκτική ανάγνωση του ίδιου του άρθρου αφήνει να εμφανιστούν οι πρώτες ρωγμές στο «εκπαιδευτικό θαύμα». Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας στηρίζεται σε έναν εξαντλητικό ανταγωνισμό. Το αποτέλεσμα είναι η γιγάντωση των ιδιωτικών φροντιστηρίων. «Το 2010, το 72,2% των μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εκτιμάται ότι έκανε ιδιαίτερα μαθήματα. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ο δείκτης έφτανε το 86,8%», όπου «ένας μεγάλος αριθμός δέχεται ιδιαίτερα μαθήματα μετά το σχολείο, συχνά μέχρι αργά το βράδυ». Επίσης, τα ίδια τα αποτελέσματα της PISA δείχνουν πως οι εκπαιδευτικές ανισότητες αυξάνονται. «Ενώ οι περισσότερες από τις χώρες που βελτίωσαν τη μέση βαθμολογία στην ανάγνωση μεταξύ του 2000 και του 2009, το έκαναν χάρη στην αύξηση του μέσου όρου των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις, η Κορέα το έκανε με την αύξηση του μέσου όρου των κορυφαίων μαθητών της».

Στην συνέχεια ακολουθεί η μετάφραση ενός άρθρου της Diane Ravitch με τίτλο: “Γιατί δεν πρέπει να αντιγράψουμε την Ν. Κορέα”. (σημ. απευθύνεται στους Αμερικάνους μεταρρυθμιστές). Ο λόγος απλός: το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας ισοδυναμεί με θεσμοθετημένη κακομεταχείριση του παιδιού.


Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Ο χωρισμός των τάξεων

Ο χωρισμός των τάξεων είναι ο κύριος καταμερισμός εργασίας μέσα στην σχολική μονάδα (μαζί με την κατανομή αρμοδιοτήτων). Αν και ο σωστός προγραμματισμός θα επέβαλλε να γίνεται στο τέλος του σχολικού έτους, απασχολεί συνήθως τους εκπαιδευτικούς στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Έχει λοιπόν σημασία να δούμε τις παρούσες πρακτικές αλλά και το πως θα θέλαμε να γίνεται αυτός ο καταμερισμός εργασίας.

Το Υπουργείο δεν έχει καθορίσει ένα αυστηρό πλαίσιο για τον χωρισμό των τάξεων. Αφήνει το Σύλλογο Διδασκόντων να αποφασίσει. Ταυτόχρονα βάζει μερικούς «παιδαγωγικούς περιορισμούς». Παραδείγματος χάρη αν επιθυμεί ένας εκπαιδευτικός να πάρει πάνω από 2 συνεχόμενες χρονιές την ίδια τάξη είναι αναγκαία η συναίνεση του σχολικού συμβούλου. Αυτοί οι περιορισμοί δεν είναι δεδομένοι στην παιδαγωγική, εφόσον σε άλλες εκπαιδευτικές προτάσεις επιβάλλεται ένας εκπαιδευτικός να ακολουθεί το παιδί σε όλη του την πορεία, ώστε να μάθει εις βάθος την προσωπικότητα του. Ακόμα και στην ελληνική πραγματικότητα υπάρχουν εξαιρέσεις. Οι εκπαιδευτικοί των ειδικοτήτων (γυμναστική, αγγλικά) μπορούν π.χ. να πάρουν ένα τμήμα για πολλά χρόνια. Σε κάθε περίπτωση αφήνεται ένα ευρύ περιθώριο δράσης στον Σύλλογο Διδασκόντων. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία