Monthly Archives: Οκτώβριος 2014

Βιβλιοπαρουσίαση: Χτίζοντας ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο

Xtizontas ena Dhmokratiko sxoleioΤο βιβλίο “Χτίζοντας ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο” καταγράφει την προσπάθεια μίας ομάδας εκπαιδευτικών να δημιουργήσουν ένα δημοκρατικό σχολείο στο κέντρο της Αθήνας. Το βιβλίο αποτελεί ουσιαστικά την διδακτορική διατριβή του δασκάλου και ερευνητή Πέτρου Χαραβιτσίδη, ο οποίος δίδασκε την ίδια περιόδο στο σχολείο, υπό την εποπτεία του καθηγητή Γ. Τσιάκαλου. Εκδόθηκε το 2013 από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Διαβάζοντας το βιβλίο ο αναγνώστης μεταφέρεται στην καθημερινή πραγματικότητα ενός δημόσιου δημοτικού σχολείου, του 132ου, στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Τα προβλήματα της εκπαιδευτικής πράξης και του μαθητικού πληθυσμού είναι οξυμένα, ενώ  σε μεγάλο ποσοστό (περίπου 75%) οι μαθητές είναι αλλόγλωσσοι. Οι συνθήκες αυτές ωθούν τους εκπαιδευτικούς, με πρωτοβουλία της διευθύντριας και του συλλόγου διδασκόντων, σε αλλαγή των καθιερωμένων σχολικών πρακτικών. Πιο συγκεκριμένα δημιουργούν τμήματα διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας των μαθητών τους εκμεταλλευόμενοι τον τότε θεσμό της Ολυμπιακής Παιδείας, ενώ παράλληλα οι ίδιοι διδάσκουν εθελοντικά ελληνικά για τους μετανάστες-γονείς. Επιπλέον, μέσα από μελέτη και αυτό-μόρφωση, αρχίζουν να εισάγουν βιωματικές και επικοινωνιακές τεχνικές στην παρουσίαση των γνωστικών αντικειμένων και αξιοποιούν τη μητρική γλώσσα και τον πολιτισμό των μαθητών τους στην διαδικασία της μάθησης. Επίσης, στο πλαίσιο του σεβασμού της διαφορετικότητας στην καθημερινή σχολική ζωή διευρύνουν το περιεχόμενο των εθνικών γιορτών υπερβαίνοντας τα “εθνικοπατριωτικά” πρότυπα και προβάλλοντας πανανθρώπινες αξίες και αντικαθιστούν την καθιερωμένη πρωινή προσευχή με το ποίημα του Ρίτσου “Πρωινό Άστρο”,  (περισσότερες λεπτομέρειες για τις δράσεις του σχολείου στην ιστοσελίδα της ομάδας δασκάλων του 132ου: http://www.132grava.net/132grava/?q=node/3) Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Διδασκαλία

ΟΙ ΚΡΙΤΙΚΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ*

του Γιώργου Γρόλλιου

Απέναντι στην κρίση και την καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη και νεοσυντηρητική αναδιάρθρωση, η κριτική εκπαίδευση επιχειρεί να συγκροτήσει ένα πλαίσιο τακτικής, δηλαδή ένα σύνολο θέσεων που αναφέρονται στο τι μπορούν να κάνουν οι εκπαιδευτικοί στην παρούσα συγκυρία. Η απελευθερωτική παιδαγωγική του Πάουλο Φρέιρε και πλευρές της κριτικής παιδαγωγικής, οι οποίες έχουν διαμορφωθεί με τη συμβολή εννοιών που προέρχονται από την παράδοση του Μαρξισμού, μπορούν να αξιοποιηθούν ως βάση για τη συγκρότηση αυτού του πλαισίου.

Πρωταρχική σημασία σε αυτή την κατεύθυνση έχει η απάντηση στο ερώτημα του ρόλου της εκπαίδευσης. Οι κριτικοί εκπαιδευτικοί δεν είναι αφελείς για να πιστεύουν στη δύναμη της επίσημης εκπαίδευσης να διαμορφώνει, κατά κύριο λόγο, την κοινωνία. Αντίθετα, η κοινωνία, ανάλογα με τη δική της δόμηση, διαμορφώνει την εκπαίδευση σε σχέση με τις ανάγκες των κοινωνικών τάξεων οι οποίες ελέγχουν την εξουσία. Ωστόσο, οι αντιφάσεις οι οποίες χαρακτηρίζουν την κοινωνία διαπερνούν την εκπαίδευση. Οι συγκεκριμένες σε κάθε συγκυρία και χώρα μορφές των δομών και των λειτουργιών, καθώς και η σχολική γνώση, αποτελούν προϊόντα κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών συγκρούσεων, εντός και εκτός της εκπαίδευσης. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια

Η αλήθεια για τις εργασίες στο σπίτι

Άχρηστες ασκήσεις επιμένουν να δίνονται λόγω ευρύτατα διαδεδομένων λανθασμένων ιδεών για τη μάθηση

από τον Alfie Kohn

Σε συνέχεια του προβληματισμού για την ανάθεση εργασιών στο σπίτι μεταφράζουμε το κείμενο του Αμερικανού παιδαγωγού Alfie Kohn που αμφισβητεί την αναγκαιότητα τους. O Κohn επιχειρηματολογεί υποστηρίζοντας ότι οι εργασίες στο σπίτι σχετίζονται με τις συμπεριφορικές -ξεπερασμένες σε μεγάλο βαθμό σήμερα- θεωρίες μάθησης. Αναφέρει επίσης, πολλές έρευνες που δείχνουν ότι δεν υπάρχει κάποια συσχέτιση ανάμεσα στις εργασίες στο σπίτι και τις ακαδημαϊκές επιδόσεις των μαθητών. Αντίθετα, αναφέρονται πολλές αρνητικές επιπτώσεις στον ψυχισμό και στην προσωπικότητα των μαθητών από την ανάθεση μηχανιστικών εργασιών.

——————————————————————————————————–

Υπάρχει κάτι τρομερά εκπληκτικό στις εκπαιδευτικές πολιτικές που είναι καταφανώς σε αντίθεση με τα διαθέσιμα δεδομένα. Συνεχίζονται να χτίζονται τεράστια σχολεία παρόλο που γνωρίζουμε πως υπάρχει η τάση οι μαθητές να προσαρμόζονται καλύτερα σε μικρότερα μέρη, που αφοσιώνονται στην δημιουργία δημοκρατικών, προστατευτικών κοινοτήτων. Πολλά παιδιά που απέτυχαν με βάση το ακαδημαϊκό status quo αναγκάζονται να επαναλάβουν μία τάξη, παρόλο που οι έρευνες δείχνουν πως αυτό είναι μάλλον η χειρότερη προοπτική για αυτά. Συνεχίζουμε να αναθέτουμε εργασίες για το σπίτι -σε ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες- παρά το ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις πως είναι αναγκαίες, ή έστω βοηθητικές, στις περισσότερες περιπτώσεις.

Οι διαστάσεις της τελευταίας αντίφασης δε μου ήταν σαφείς  μέχρι που ξεκίνησα να το σκαλίζω μέσα από μία έρευνα για ένα νέο βιβλίο. Για αρχή, ανακάλυψα πως δεκαετίες ερευνών απέτυχαν να παρέχουν οποιαδήποτε απόδειξη πως οι εργασίες στο σπίτι είναι ωφέλιμες για τους μαθητές στο δημοτικό σχολείο. Ακόμα και αν θεωρήσουμε τα αποτελέσματα των τυποποιημένων διαγωνισμάτων ως ένα χρήσιμο μέτρο, οι εργασίες στο σπίτι (μερικές αντί καθόλου ή πολλές αντί λίγες) ούτε καν συσχετίζονται με υψηλές επιδόσεις σε αυτές τις ηλικίες. Το μόνο αποτέλεσμα που πράγματι εμφανίζεται είναι περισσότερη αρνητική στάση από την μεριά των μαθητών που παίρνουν περισσότερες εργασίες. Συνέχεια

5 Σχόλια

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια