Tag Archives: Αναλυτικό Πρόγραμμα

Μερικές σκέψεις για την καλλιέργεια της φαντασίας

Τι εννοούμε όταν λέμε φαντασία;

Ποια είναι η σχέση της φαντασίας με τη γνώση;

Πώς μπορεί να καλλιεργηθεί η φαντασία στο σχολείο;

 

Η καλλιέργεια της φαντασίας και της δημιουργικότητας αποτελεί πλέον ένα από τα σταθερά μοτίβα της κριτικής απέναντι στην παραδοσιακή εκπαίδευση και το ελληνικό σχολείο. Θα προσπαθήσουμε εδώ να αναπτύξουμε μερικές σκέψεις γύρω από την καλλιέργεια της φαντασίας, με αφορμή την ομιλία του Ευγένιου Τριβιζά στο TedX, το 2013.[1]

Στην συγκεκριμένη ομιλία ο δημοφιλής παραμυθάς ορίζει τη φαντασία ως εκείνο το στοιχείο που είναι πέρα από την εμπειρική πραγματικότητα. Αντιδιαστέλλει μάλιστα με εμφατικό τρόπο τη φαντασία με τη γνώση. «Οι πρωτοπόροι επιστήμονες», λέει χαρακτηριστικά, «επιστρατεύουν πιο πολύ τη φαντασία τους, παρά τις γνώσεις τους». Αναφερόμενος σε παραδείγματα ο κ. Τριβιζάς προσπαθεί να δείξει πως η φαντασία αποτελεί ένα από τους σημαντικότερους –αν όχι ο σπουδαιότερος – από τους παράγοντες για την επιστημονική ανακάλυψη, την τεχνολογική επινόηση και την οικονομική ανάπτυξη. Συνέχεια

Advertisements

3 Σχόλια

Filed under Διδασκαλία, Παιδαγωγικη θεωρια

Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την αλλαγή των έμφυλων στερεοτύπων στην Ιταλία προκαλεί έντονες αντιδράσεις

Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα στη βόρεια Ιταλία για την αλλαγή των έμφυλων στερεοτύπων στο σχολείο μέσω παιχνιδιών ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων με κάποιους πολιτικούς να ισχυρίζονται ότι η προσπάθεια αυτή θα δημιουργήσει σύγχυση στα παιδιά ως προς τη σεξουαλική τους ταυτότητα.

Το πρόγραμμα- του οποίου το όνομα είναι το Παιχνίδι του Σεβασμού-– απευθύνεται σε παιδιά 3- 6 ετών σε 45 σχολεία στην Τεργέστη και περιλαμβάνει, επίσης, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στους τρόπους χρήσης των παιχνιδιών και των παιχνιδιών ρόλων προκειμένου να διδάξουν την ισότητα των φύλων.

Ένα μέρος του πακέτου εργαλείων που έχει δοθεί στους δασκάλους είναι το Memory, το γνωστό παιχνίδι μνήμης το οποίο περιλαμβάνει εικόνες αντρών δασκάλων, γυναικών σεφ, γυναικών πυροσβεστριών και αντρών που σπρώχνουν ένα καροτσάκι. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία

Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα

Παρακολουθήστε το βίντεο από την ενδιαφέρουσα εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λαγκαδά, με θέμα «Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα»  και με κεντρικό ομιλητή τον Γιώργο Γρόλλιο, καθηγητή στο ΠΤΔΕ του ΑΠΘ.

Μία συζήτηση για τις διαφορετικές προσεγγίσεις στο σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος.

Η ομιλία του κ. Γρόλλιου βασίζεται εν πολλοίς στο πρόσφατο βιβλίο του «Προοδευτική Εκπαίδευση και Αναλυτικό Πρόγραμμα»

Σχολιάστε

by | 18/05/2015 · 17:07

The Guardian. Έχω τρεις ρόλους στην τάξη: δάσκαλος, γονέας και κοινωνικός λειτουργός

Η εξομολόγηση που ακολουθεί είναι ενός Άγγλου εκπαιδευτικού που με τα επιχειρήματά του αναδεικνύει τις αδυναμίες ενός συστήματος αξιολόγησης του εκπαιδευτικού που δε λαμβάνει υπόψη του πόσο πολύ επηρεάζουν οι κοινωνικές συνθήκες τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα, αλλά και πώς διαμορφώνουν νέους ρόλους στον εκπαιδευτικό, οι οποίοι παραγνωρίζονται από αυτό το σύστημα αξιολόγησης. Μπορούμε να πούμε ότι η εξομολόγηση θα μπορούσε να είναι και ενός Έλληνα εκπαιδευτικού, που τόσο πολύ έχει κατακριθεί ως  υπεύθυνος για τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα.

 Μετάφραση : Παντέρας Νίκος  

Ένα παιδί μπήκε στην τάξη μου γεμάτο δάκρυα. Η μητέρα του μόλις είχε χάσει πριν  τη γέννα το μωρό της. Τίποτα δεν μπορεί να προετοιμάσει ένα παιδί εννέα ετών για μια τέτοια   απώλεια. Ο πόνος του ήταν τόσο μεγάλος που έγινε αντιληπτός σε όλους τους μαθητές της τάξης. Έβαλα το χέρι μου γύρω του, για να κρύψω τα δάκρυά του και προσπάθησα να βρω κάποιες λέξεις που το παρηγορούσαν. Ένιωσα ότι θα έπρεπε να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και να συμπεριφερθώ  ως γονέας, γνωρίζοντας ότι δε μπορώ να βοηθήσω, αλλά κάτι όμως έπρεπε να κάνω.

Ένα άλλο κορίτσι της τάξης μου, πέρασε ένα καλοκαίρι πολύ τραυματικό για  πιο σοβαρούς λόγους. Είχε περάσει ένα μεγάλο μέρος των διακοπών του, αλλά και αρκετά χρόνια πριν, με σεξουαλική κακοποίηση από ένα μέλος της οικογένειάς του. Παλιά είχα μοιραστεί τις ανησυχίες μου με τους συναδέλφους, γιατί είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά  με αυτό το κορίτσι.  Τρομοκρατήθηκα και θύμωσα όταν πλέον συνειδητοποίησα τι είχε περάσει αυτό το κοριτσάκι.

Οι δύο περιπτώσεις παραπάνω είναι ευτυχώς σπάνιες, και ίσως ήταν απλά μια δυστυχής σύμπτωση ότι έτυχαν σε εμένα.

Άλλες περιπτώσεις είναι πιο σύνηθες φαινόμενο όμως.

Η μαμά και ο μπαμπάς ενός άλλου παιδιού ήταν χωρισμένοι, όμως ζούσαν μαζί για οικονομικούς λόγους . Η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν τεταμένη , και το κορίτσι δεν μπορούσε να καταλάβει ποιο είναι το σωστό και ποιος έχει δίκιο. Πάλι και σε αυτή τη περίπτωση λειτούργησα ως γονέας και το αγκάλιασα.

Από την άλλη, τα αναλυτικά προγράμματα, βέβαια είναι σπουδαία, και μας υποδεικνύουν πώς πρέπει να διδάξουμε τα μαθήματα. Όμως για να αντιμετωπίσουμε απρόβλεπτες καταστάσεις , όπως η συναισθηματική βοήθεια που πολλές φορές πρέπει να δώσουμε, δε μας λένε τίποτα και δεν υπάρχει καμία απολύτως βοήθεια.

Έχω τρεις ρόλους στην τάξη μου : δάσκαλος , γονέας και κοινωνικός λειτουργός . Μερικές φορές , η πραγματική διδασκαλία  δεν είναι το σημαντικότερο από όλα τα υπόλοιπα, είναι το λιγότερο. Τα εκπαιδευτικά πρότυπα επιβάλλουν στους εκπαιδευτικούς ότι πρέπει τηρούν κατά γράμμα όλα αυτά που προβλέπουν. Πολλοί εκπαιδευτικοί ζουν με το φόβο ότι δεν έχουν πιάσει αυτά τα πρότυπα. Αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο στη μάθηση δεν είναι ό, τι συμβαίνει μέσα στην τάξη , αλλά τι συμβαίνει έξω από αυτό . Οι εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα έχουν να αντιμετωπίσουν το συναισθηματικό φορτίο που φέρνουν τα παιδιά στο σχολείο.

Είμαστε ένα «καλό» σχολείο , αλλά όχι όμως  εξαιρετικό, γιατί κάποιοι μαθητές δεν έχουν σημειώσει  την αναμενόμενη πρόοδο .Η επιτροπή αξιολόγησης των εκπαιδευτικών Ofsted δεν ενδιαφέρεται για το κρύβεται πίσω από την έλλειψη προόδου ενός μαθητή. Η επιτροπή αξιολόγησης βλέπει μόνο ότι αυτά τα παιδιά φέρνουν το σχολείο πίσω,  χωρίς δηλαδή να εξετάζουν τους κοινωνικούς όρους, και με αυτό τον τρόπο στιγματίζεται και το όνομα του εκπαιδευτικού.

Το εγχειρίδιο διδασκαλίας είναι επιτέλους καιρός να απαγκιστρωθεί από την πολυπλοκότητα της σύγχρονης διδασκαλίας . Τα παιδιά περνούν έξι ώρες στην τάξη μου κάθε μέρα , 30 ώρες την εβδομάδα . Ξοδεύουν περισσότερα χρόνο μαζί μου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας παρά με τους γονείς τους.  Ξέρω τα πάντα γι΄αυτά. Μερικές φορές , νομίζω ότι τα ξέρω καλύτερα από την ίδια τους την οικογένειά. Δεν κρύβεται τίποτα από το περιβάλλον της τάξης . Τα οικογενειακά προβλήματα, τα ζητήματα και τα μυστικά τα μοιράζονται  μαζί μου . Τα παιδιά πρέπει να αντιμετωπίζονται από εκπαιδευτικούς με έναν ανθρώπινο τρόπο, με συναισθηματική υποστήριξη και όχι από εκπαιδευτικούς που φοβούνται μήπως  παραβούν τα stantarts, και έτσι δε μπορούν να προσφέρουν καμία συναισθηματική υποστήριξη.     Ναι , η επαγγελματική μου προτεραιότητα είναι ότι κάθε παιδί στην τάξη μου πρέπει να πετύχει τους στόχους του. Αλλά όμως αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο διδάσκω. Διδάσκω γιατί θέλω να κάνω τη διαφορά στη ζωή των παιδιών , όχι μόνο στον τομέα της εκπαίδευσης τους . Δεν έχω όλες τις απαντήσεις στα προβλήματά τους , αλλά είμαι πάντα με τους μαθητές μου και έτοιμος να τα παρατήσω όλα και να  τους ακούσω.

Πηγή: fresheducation.gr

Αρχική πηγή: theguardian.com

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία

Είναι ίδιοι οι διδακτικοί στόχοι στο βιβλίο και στο Αναλυτικό Πρόγραμμα;

Υπάρχει έντονη κριτική στους κύκλους των εκπαιδευτικών ότι το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών – Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών (ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ) του Δημοτικού δεν αφήνει ελευθερία στον εκπαιδευτικό, ότι είναι γεμάτο διδακτικούς στόχους και πολλή ύλη. Άλλωστε, πάγιο αίτημα εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών είναι η μείωση της ύλης στο δημοτικό σχολείο. Επίσης, μεγάλη μερίδα εκπαιδευτικών διαμαρτύρεται ότι η πίεση της ύλης είναι τέτοια που δεν τους αφήνει περιθώρια πειραματισμού ή εφαρμογής εναλλακτικών μεθόδων διδασκαλίας. Συμβαίνει όμως αυτό στην πραγματικότητα; Και σε ποιο βαθμό;

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων εκπαιδευτικών έχει πέσει θύμα μιας μεγάλης παρεξήγησης: της παρεξήγησης μεταξύ των στόχων του ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ και των στόχων του διδακτικού εγχειριδίου.

Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα εκτός από δασκαλοκεντρικό είναι και απολύτως βιβλιοκεντρικό. Οι εκπαιδευτικοί, κατά κύριο λόγο, δεν αναφέρονται στο ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ για να οργανώσουν τη διδασκαλία τους αλλά ακολουθούν κατά γράμμα τις “εντολές” του σχολικού εγχειριδίου. Τα οποία σχολικά εγχειρίδια είναι μεν γραμμένα έχοντας ως βάση και σημείο αναφοράς τους στόχους του ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ αλλά ανάλογα με τη συγγραφική ομάδα οι στόχοι αυτή ερμηνεύονται διαφορετικά. Συνέχεια

3 Σχόλια

Filed under Διδασκαλία

Τι θα κάναμε χωρίς βαθμούς και εξετάσεις;

Όσοι από εσάς είστε εκπαιδευτικοί δοκιμάστε να κάνετε την εξής έρευνα μέσα στην τάξη σας : Ρωτήστε τους μαθητές σας να σας πουν τη γνώμη τους σχετικά με το πώς θα τους φαινόταν ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα ήταν ελαχιστοποιημένη η χρήση βαθμών και εξετάσεων .Το πιο πιθανό είναι να εκπλαγείτε από τις απαντήσεις τους .Ειδικά στο θέμα της ελεύθερης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση βραχυκυκλώνουν τελείως, δεν μπορούν να το διαχειριστούν και ουσιαστικά το απορρίπτουν. Προσέξετε δεν μιλάμε μόνο για τους μαθητές που έχουν υψηλή επίδοση όπου απαντάνε ευθαρσώς ότι δεν θεωρούν δίκαιο και αξιοκρατικό να έχουν ίδια ανταμοιβή με τους άλλους μαθητές που είτε δεν κόπιασαν είτε δεν είναι ικανοί. Η μεγαλύτερη έκπληξη έρχεται από τους μαθητές με μέτρια και χαμηλή επίδοση όπου ενώ θα περίμενε κανείς να «πετάξουν την σκούφια τους» σε μια τέτοια πρόταση παρόλα αυτά και αυτοί την απορρίπτουν αμφισβητώντας ότι κάτι τέτοιο μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα . Είναι φανερό ότι οι μαθητές στην συντριπτική τους πλειοψηφία αυτή την πραγματικότητα γνωρίζουν και δεν μπορούν ούτε καν να φανταστούν μια άλλη στη θέση της. Έχουν αποδεχτεί πλήρως την βαθμοθηρία και την εξετασιομανία ως τις κύριες λειτουργίες του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Βαθμοί και εξετάσεις είναι γι’ αυτούς ο μπούσουλας και αισθάνονται σαν χαμένοι και μετέωροι χωρίς την παρουσία τους. Η μαθητική ιδιότητα έχει στοιχειωθεί από το «φάντασμα του καλού βαθμού». Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Καλλιτεχνικά μαθήματα στο λύκειο: Σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι;

της Γεωργίας Βαλωμένου

Κάποτε, όταν πρωτοδιορίστηκα, είχα έναν μαθητή στο ελεύθερο σχέδιο, τον Κ., που ήταν άριστος. Όταν λέω άριστος, δεν εννοώ πως είχε ταλέντο, που είχε κι απ’ αυτό, εννοώ πως ήταν συνεπής, δεν έχανε μάθημα, είχε πάντα μαζί του τα μολύβια του και όλα όσα χρειαζόταν για το σχέδιο, με άκουγε με πολλή προσοχή και αξιοποιούσε αμέσως τις συμβουλές που του έδινα. Με λίγα λόγια, ένας υποδειγματικός μαθητής.

Μου είπε πως δεν είχε ξαναπάρει ποτέ 20 και, ειλικρινά, μου φάνηκε πως άλλαξε η στάση του σώματός του και όλη του η εμφάνιση. Το παιδί που είχε κατηγοριοποιηθεί μέσα από χρόνια εκπαιδευτικής αξιολόγησης στα «βασικά» μαθήματα ως «αδύναμος» ή «κουμπούρας»  βρέθηκε να είναι σε κάτι δυνατός, κι αυτό τον βοήθησε να διευρύνει την προοπτική του για το ποιος είναι και τι μπορεί να καταφέρει. Αν αυτό είναι μια εκπαιδευτική αξία, ας αποφανθούν οι ειδικοί. Εγώ αρχιτέκτονας είμαι και δεν έχω, σύμφωνα με τον κ. Λοβέρδο, παιδαγωγική επάρκεια…* Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Διδασκαλία