Tag Archives: Δημοκρατική εκπαίδευση

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΦΡΕΝΕ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ

rethimno_2017

Η παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο. Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας» σε συνεργασία με τον «Συνήγορο του Παιδιού» και την παιδαγωγική ομάδα «Για ένα δημοκρατικό σχολείο», συνδιοργανώνουν ημερίδα για τον μεταρρυθμιστή της εκπαίδευσης Celestin Freinet, ο οποίος με την παιδαγωγική του υποστήριξε ένα σχολείο δημοκρατικό, ανοικτό, συνεργατικό και ελεύθερο το οποίο σέβεται και αναγνωρίζει τα δικαιώματα κάθε παιδιού.

Κύριοι ομιλητές :

  • Pierre Lafitte, E.S.P.E. Université de Picardie, France,  Συνεργάτης I.C.E.M  & F.I.M.E.M ( Παιδαγωγική Freinet ).
  • Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Παιδιού
  • Ασπασία Καλησώρα, εκπαιδευτικός
  • Ε΄& ΣΤ’ Τάξη Δημ. Σχ. Αργυρούπολης Ρεθύμνου

Για το πρόγραμμα και πληροφορίες για δηλώσεις συμμετοχής επισκεφτείτε το blog της ομάδας Το Σκασιαρχείο

1 σχόλιο

Filed under Διδασκαλία, Παιδαγωγικη θεωρια

Για την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ σχετικά με την επιλογή των διευθυντών

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει, ως σήμερα, κάνει ελάχιστα πράγματα για μια δημοκρατική μεταρρύθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Ένα από αυτά ακυρώθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ.

αρχείο λήψης
Η διαδικασία επιλογής διευθυντών, η οποία νομοθετήθηκε από τον τότε υπουργό Αρ. Μπαλτά, προέβλεπε τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών (στο 30%) στην ανάδειξη των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Ο νόμος αυτός – που δεν ήταν χωρίς προβλήματα – έδινε τη δυνατότητα για την καλλιέργεια της δημοκρατικής κουλτούρας εντός των Συλλόγων Διδασκόντων. Τους έδινε τη δυνατότητα να συνομιλήσουν με τον κάθε υποψήφιο διευθυντή γύρω από τις παιδαγωγικές αντιλήψεις και το εκπαιδευτικό σχέδιο που θα υιοθετούσε το συγκεκριμένο σχολείο τα επόμενα χρόνια.
Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Σκέψεις για το σχολείο που θέλουμε

Ακολουθεί το κείμενο πάνω στο οποίο βασίστηκε η ομιλία μας στην εκδήλωση «Από το σχολείο των μνημονίων … στο σχολείο των ονείρων μας», που διοργάνωσε η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου και η Ένωση Γονέων Ρεθύμνου.

Σκέψεις για το σχολείο που θέλουμε

Το Δίκτυο Κριτικής στην Εκπαίδευση είμαστε μία μικρή ομάδα εκπαιδευτικών – κυρίως από την πρωτοβάθμια – η οποία δραστηριοποιείται τα τελευταία 2-3 χρόνια. Διατηρούμε παράλληλα ένα blog το giaenadiaforetikosxoleio.wordpress.com ανεβάζοντας κείμενα προβληματισμού, μεταφράσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις κ.α.


Ο λόγος που φτιάξαμε αυτήν την ομάδα ήταν η ανάγκη να Dream_School_title_cardμιλήσουμε για το περιεχόμενο της δουλειάς μας, για την εκπαιδευτική πραγματικότητα, όπως την βιώνουμε εμείς οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, και το σχολείο που θέλουμε να χτίσουμε. Η ανάγκη αυτή προέκυψε την εποχή της μάχης ενάντια στην αξιολόγηση. Συνειδητοποιήσαμε τότε πως χάνουμε αυτή τη μάχη σε ιδεολογικό επίπεδο, διότι η αξιολόγηση εμφανιζόταν στην κοινωνία ως ένα εργαλείο βελτίωσης του σχολείου, ενώ εμείς δεν είχαμε να αντιπροτείνουμε ένα συνεκτικό αφήγημα για το πώς θα βελτιωθεί το δημόσιο σχολείο.
Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Δημοκρατικά σχολεία σε μετά-δημοκρατικά καθεστώτα

20150511_144212Το δημοκρατικό σχολείο αποτελεί το διακηρυγμένο στόχο κάθε προοδευτικής εκπαιδευτικής πρότασης. Από το Εργαστηριακό Σχολείο του John Dewey μέχρι την Ελευθεριακή Αγωγή του Nill στο Summerhill η δημοκρατία μπαίνει στο επίκεντρο του θεωρητικού στοχασμού και του παιδαγωγικού πειραματισμού των παιδαγωγών. Το δημοκρατικό σχολείο δεν υπήρξε ποτέ το σχολείο μίας δημοκρατικής κοινωνίας, αλλά το εργαλείο για την οικοδόμηση μίας βαθύτερης και ευρύτερης δημοκρατίας μέσα από την καλλιέργεια της δημοκρατικής συνείδησης των παιδιών. Ωστόσο το δημοκρατικό σχολείο, όπως και η ίδια η έννοια της δημοκρατίας σταδιακά ενσωματώθηκε στον κυρίαρχο λόγο χάνοντας κάθε ριζοσπαστικά κριτικό περιεχόμενο. Σήμερα, που η αστική δημοκρατία ολισθαίνει σε αυταρχικά, μετά-δημοκρατικά καθεστώτα οφείλουμε να αναστοχαστούμε εκ νέου και με τρόπο ριζοσπαστικό πάνω στην έννοια του δημοκρατικού σχολείου. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική

Ο Stenhouse και το Humanities Curriculum Project

Μια πρόταση στον αντίποδα της κυριαρχίας του στοχοθετικού Αναλυτικού Προγράμματος

Από τη δεκαετία του 1950 και μετά γνωρίζουμε ότι στο χώρο του σχεδιασμού των Αναλυτικών Προγραμμάτων (ΑΠ) κυριάρχησε το στοχοθετικό μοντέλο του Αμερικανού Tyler. Με λίγα λόγια, σε αυτό το μοντέλο οι μαθησιακοί στόχοι είναι προκαθορισμένοι και μέσα από συγκεκριμένες διδακτικές ενέργειες και επιλεγμένο περιεχόμενο αναμένουμε  την επίτευξή τους από το μαθητή με τρόπο που μπορεί να μετρηθεί ποσοτικά. Εδώ διακρίνουμε ξεκάθαρα την επιρροή της ψυχολογικής θεωρίας του συμπεριφορισμού και την υιοθέτηση μιας εργαλειακής λογικής για την εκπαίδευση σύμφωνα με την οποία αυτή υπάρχει για να μεταδίδει αποτελεσματικά γνώσεις και δεξιότητες αποκλείοντας από την εκπαιδευτική διαδικασία ό,τι δεν μπορεί να μετρηθεί.

Όμως κατά τη δεκαετία του 1960-1970 το έργο και η δράση του Άγγλου Lawrence Stenhouse κατέδειξε ότι είναι εφικτός ένας άλλος τρόπος σχεδιασμού και ανάπτυξης Α.Π., το μοντέλο διαδικασίας. Ο Stenhouse είχε την άποψη ότι: «οι διαδικασίες της διδασκαλίας και της μάθησης έχουν εσωτερική αξία αυτές καθαυτές και όχι επειδή υπηρετούν κάποιο στόχο». Πρότεινε το Α.Π. «να  επιλέγει το διδακτικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί με βάση τομείς γνώσης που έχουν εσωτερική αξία και δεν μεταφράζονται σε συμπεριφορές». Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια

Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα

Παρακολουθήστε το βίντεο από την ενδιαφέρουσα εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λαγκαδά, με θέμα «Οπτικές για το Αναλυτικό Πρόγραμμα»  και με κεντρικό ομιλητή τον Γιώργο Γρόλλιο, καθηγητή στο ΠΤΔΕ του ΑΠΘ.

Μία συζήτηση για τις διαφορετικές προσεγγίσεις στο σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος.

Η ομιλία του κ. Γρόλλιου βασίζεται εν πολλοίς στο πρόσφατο βιβλίο του «Προοδευτική Εκπαίδευση και Αναλυτικό Πρόγραμμα»

Σχολιάστε

by | 18/05/2015 · 17:07

Πώς είναι ένα σχολείο διοικούμενο από εκπαιδευτικούς;

Τον τελευταίο καιρό γίνεται συχνά λόγος για το δημοκρατικό σχολείο. Η συζήτηση περιορίζεται αποκλειστικά στους μαθητές, στην ανάγκη συμμετοχής τους στον σχεδιασμό εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων ακόμα και στη λήψη αποφάσεων για τη διοίκηση του σχολείου αλλά και στην ανάγκη σεβασμού της προσωπικότητας τους. Παραγνωρίζεται όμως το κεφάλαιο “εκπαιδευτικοί”. Γιατί ένα δημοκρατικό σχολείο πρέπει να αφορά εξίσου τους εκπαιδευτικούς και την δυνατότητα τους να συμμετέχουν ισότιμα στη διοίκηση της σχολικής μονάδας και στις αποφάσεις της σχολικής κοινότητας.

Στη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα στη χώρας μας και παρά τον συγκεντρωτικό χαρακτήρα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, οι σχολικές μονάδες λειτουργούν με βάση ένα στοιχειωδώς δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο. Ο Σύλλογος διδασκόντων έχει την δυνατότητα να λαμβάνει αποφάσεις για σημαντικές πτυχές της σχολικής καθημερινής ζωής (ωρολόγιο πρόγραμμα, προγραμματισμό δραστηριοτήτων, ιεράρχηση αναγκών του σχολείου κτλ).

Η κυρίαρχη πολιτική τάση στην εκπαίδευση επιχειρεί ωστόσο να υποβιβάσει τον ρόλο του Συλλόγου διδασκόντων από αποφασιστικό σε απλώς συμβουλευτικό όργανο. Προκρίνει την ανάδειξη του διευθυντή σε «αποτελεσματικό ηγέτη». Ο διευθυντής δεν θεωρείται πλέον ένας από τους συναδέλφους, πρώτος αλλά ίσος στο Σύλλογο διδασκόντων. Αντίθετα, αποκόβεται από το σώμα των συναδέλφων. Απαλλάσσεται πλήρως από διδακτικά του καθήκοντα, αξιολογεί, πειθαρχεί, έχει αυξημένες αποδοχές. Μετατρέπεται σε μάνατζερ ως ένα δείγμα ότι το σχολείο εξελίσσεται και ακολουθεί τις τάσεις της αγοράς. Οι εκπαιδευτικοί από την άλλη χάνουν το δικαίωμα τους να συμμετέχουν ισότιμα στο σχεδιασμό της λειτουργίας της σχολικής μονάδας. Μετατρέπονται σε απλούς διεκπεραιωτές ενός διδακτικού έργου για το οποίο έχουν δικαίωμα να εκφράσουν τη γνώμη τους  ελάχιστα.

Συνεισφέροντας στη συζήτηση για το δημοκρατικό σχολείο μεταφράζουμε ένα κείμενο για την πρωτοβουλία Teacher Powered Schools που δείχνει τα σημαντικά οφέλη μίας σχολικής μονάδας από τον δημοκρατικό τρόπο οργάνωσης της. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική