Tag Archives: Διδακτική Σχέση

Είναι τα σχολεία ΕΑΕΠ τα σχολεία που θέλουμε;

Τα σχολεία ΕΑΕΠ (Ενιαίου Αναμορφωμένου Εκπαιδευτικού Προγράμματος) έχουν μπει στο 5ο σχολικό έτος λειτουργίας τους. Αποτελούν τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση στο δημοτικό σχολείο τα τελευταία χρόνια. Στοχεύουν στη δημιουργία ενός σχολείου που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες αναβαθμίζοντας αντικείμενα, όπως η μουσική, η θεατρική αγωγή, τα εικαστικά, η πληροφορική. Ένα σύγχρονο σχολείο που μεριμνά για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και την εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες. Ένα σχολείο με υποχρεωτικό ωράριο μέχρι τις 14.00 για να ανταποκριθεί στις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας όπου οι γονείς εργάζονται, χωρίς να έχουν ένα δίκτυο υποστήριξης. Πέρα όμως από τις όποιες καλές προθέσεις, τα σχολεία ΕΑΕΠ είναι κατάλληλα για να επιτύχουν κάτι τέτοιο;

Τα προβλήματα είναι πολλά και γνωστά και σχετίζονται κυρίως με λειτουργικά θέματα στελέχωσης. Οι προσλήψεις γίνονται καθυστερημένα και τα κενά είναι πολλά μέχρι τα μέσα του σχολικού έτους. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί (ειδικοτήτων, αλλά και δάσκαλοι) εργάζονται μέσω ΕΣΠΑ και όλοι γνωρίζουμε τι απογίνονται τα εκπαιδευτικά πειράματα, όταν τελειώνει η χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ. Πέρα όμως από αυτά τα λειτουργικά ζητήματα, ποια είναι η άποψη μας για τα σχολεία ΕΑΕΠ; Πώς διαμορφώνεται η εμπειρία μας από αυτά τα πρώτα 4 χρόνια; Αν λυνόντουσαν τα λειτουργικά προβλήματα, το σχολείο ΕΑΕΠ θα ανταποκρίνονταν στις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών; Θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για ένα σύγχρονο σχολείο, που θα ικανοποιεί γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς; Συνέχεια

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under Διδασκαλία, Εκπαιδευτική πολιτική

Πως μας έκαναν να πιστεύουμε ότι όλα εξαρτώνται από το δάσκαλο;

του Γ. Μαυρογιώργου

Ο Ρόλαντ Μπαρτ έχει υποστηρίξει ότι ο μύθος ως γλώσσα που κωδικοποιεί τις αξίες μιας κοινωνίας, παίζει διπλό και αντιφατικό ρόλο: “υπογραμμίζει και δημοσιοποιεί, μας βοηθάει να καταλάβουμε αλλά και μας το επιβάλει”. Ο μύθος μιλάει για τα πράγματα αλλά τα εξαγνίζει, τα αθωώνει μια και καταργεί την περιπλοκότητα των ανθρώπινων πράξεων και καταλύει κάθε διαλεκτική ή και κάθε αναδρομή πέρα από την αμεσότητα. Ο ρόλος του μύθου είναι να αδειάζει το πραγματικό από ιστορία και να το παρουσιάζει ως φυσικό1…

Στη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί, θα ασχοληθούμε με ένα από τους μύθους που προβάλλεται συχνά και αναφέρεται στο ρόλο του δασκάλου στην εκπαιδευτική διαδικασία. Σε πολλές αναλύσεις, συζητήσεις, πορίσματα, προτάσεις κ.τ.ο. που αναφέρονται σε ζητήματα εκπαίδευσης, όπως διδασκαλία, σχολική επιτυχία ή αποτυχία, εκπαιδευτική κρίση, μάθηση κ.ά., τονίζεται ρητά ή αφήνεται να εννοηθεί ότι “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”.

Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική, Παιδαγωγικη θεωρια

Βιβλιοπαρουσίαση: Χτίζοντας ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο

Xtizontas ena Dhmokratiko sxoleioΤο βιβλίο “Χτίζοντας ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο” καταγράφει την προσπάθεια μίας ομάδας εκπαιδευτικών να δημιουργήσουν ένα δημοκρατικό σχολείο στο κέντρο της Αθήνας. Το βιβλίο αποτελεί ουσιαστικά την διδακτορική διατριβή του δασκάλου και ερευνητή Πέτρου Χαραβιτσίδη, ο οποίος δίδασκε την ίδια περιόδο στο σχολείο, υπό την εποπτεία του καθηγητή Γ. Τσιάκαλου. Εκδόθηκε το 2013 από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Διαβάζοντας το βιβλίο ο αναγνώστης μεταφέρεται στην καθημερινή πραγματικότητα ενός δημόσιου δημοτικού σχολείου, του 132ου, στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Τα προβλήματα της εκπαιδευτικής πράξης και του μαθητικού πληθυσμού είναι οξυμένα, ενώ  σε μεγάλο ποσοστό (περίπου 75%) οι μαθητές είναι αλλόγλωσσοι. Οι συνθήκες αυτές ωθούν τους εκπαιδευτικούς, με πρωτοβουλία της διευθύντριας και του συλλόγου διδασκόντων, σε αλλαγή των καθιερωμένων σχολικών πρακτικών. Πιο συγκεκριμένα δημιουργούν τμήματα διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας των μαθητών τους εκμεταλλευόμενοι τον τότε θεσμό της Ολυμπιακής Παιδείας, ενώ παράλληλα οι ίδιοι διδάσκουν εθελοντικά ελληνικά για τους μετανάστες-γονείς. Επιπλέον, μέσα από μελέτη και αυτό-μόρφωση, αρχίζουν να εισάγουν βιωματικές και επικοινωνιακές τεχνικές στην παρουσίαση των γνωστικών αντικειμένων και αξιοποιούν τη μητρική γλώσσα και τον πολιτισμό των μαθητών τους στην διαδικασία της μάθησης. Επίσης, στο πλαίσιο του σεβασμού της διαφορετικότητας στην καθημερινή σχολική ζωή διευρύνουν το περιεχόμενο των εθνικών γιορτών υπερβαίνοντας τα “εθνικοπατριωτικά” πρότυπα και προβάλλοντας πανανθρώπινες αξίες και αντικαθιστούν την καθιερωμένη πρωινή προσευχή με το ποίημα του Ρίτσου “Πρωινό Άστρο”,  (περισσότερες λεπτομέρειες για τις δράσεις του σχολείου στην ιστοσελίδα της ομάδας δασκάλων του 132ου: http://www.132grava.net/132grava/?q=node/3) Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Διδασκαλία

Η διδακτική σχέση

Τούτον τον καιρό οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων αγωνίζονται σε πολλά μέτωπα. Διαθεσιμότητες, απολύσεις, μειώσεις, ελλείμματα, ψευδο-αξιολογήσεις, γραφειοκρατική ασφυξία, το άγχος να καλυφθεί η περιβόητη διδακτέα ύλη. Και μαζί ο καθημερινός αγώνας στην τάξη. Μέσα στη διδακτική σχέση και για τη διδακτική σχέση. Όπου αρχίζουν όλα.

Η διδακτική σχέση είναι σχέση ενσώματη. Δεν περιορίζεται σε λόγια, αλλά περιλαμβάνει τον τόνο, την ένταση, το χρώμα και τους κυματισμούς της φωνής, το βλέμμα, το χαμόγελο, την έκφραση του προσώπου, τη χειρονομία, την κίνηση του σώματος ολόκληρου. Η κιμωλία και ο πίνακας είναι οργανική επέκταση των παραπάνω. Ακόμη κι αν -ή επειδή- είναι κακής ποιότητας και λερώνουν. Προτζέκτορες, επιδιασκόπια και λοιπά υποκατάστατα αποστειρώνουν τη διδακτική σχέση. Την εξαϋλώνουν τείνοντας τελικά να την καταργήσουν.

Η διδακτική σχέση είναι σχέση διακινδύνευσης και σχέση αναγνώρισης. Σχέση αμοιβαίας ενθάρρυνσης και αμοιβαίας κριτικής. Σχέση ευθύνης. Εκεί η αυτενέργεια αρθρώνεται με σεβασμό. Και, ως σχέση, ασκεί, δηλαδή διδάσκει έμπρακτα, αυτόν τον σεβασμό. Αυτό και μόνον αυτό είναι το περιεχόμενο της αναγκαίας πειθαρχίας. Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Διδασκαλία