Tag Archives: Κουροσάβα

Ο Ακίρα Κουροσάβα, οι δάσκαλοι και η σύγχρονη εκπαίδευση

«Χωρίς εσάς, χωρίς το στοργικό σας χέρι που απλώσατε στο μικρό φτωχό παιδί που ήμουν, χωρίς τη διδασκαλία και το παράδειγμά σας, τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα ‘χε συμβεί».

Απόσπασμα από το γράμμα του Αλμπέρ Καμύ προς το δάσκαλό του Ζερμέν, αμέσως μετά το Νόμπελ λογοτεχνίας.

Stray Dog (Nora inu) dir. Akira Kurosawa. 1949, Japan.

Η σκηνοθετική δυναμική του Κουροσάβα κρίνεται υπεράνω συζητήσεων. Καταδεικνύεται ολοφάνερα από τη θρυλική κινηματογραφική του πορεία, που όχι μόνο σάρωσε τα βραβεία – Όσκαρ με το Ρασομόν, Όσκαρ με το Ουζαλά, Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία με το Ρασομόν, βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου με το Μυστικό Φρούριο, ειδικό βραβείο στη Βενετία με τους 7 Σαμουράι, Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες με το Καγκεμούσα, Χρυσό βραβείο στη Μόσχα με το Ουζαλά – αλλά έμεινε στην ιστορία του κινηματογράφου ως στίγμα ποιητικής – δοκιμιακής έκφανσης της εικόνας. Γιατί δεν παραθέτει απλώς εικόνες που διαδέχονται η μια την άλλη στο πλαίσιο της καταγραφής μιας ιστορίας, αλλά πλάθει πορτρέτα που αποτελούν μια ολόκληρη ιστορία από μόνα τους. Η οργή, η χαρά, το μεγαλείο της φύσης, η σοφία της σιωπής, η εξουσία, η βία, ο έρωτας, ο θάνατος, η ανθρώπινη ασυνεννοησία, με δυο λόγια η βαθύτερη αναζήτηση του ανθρώπου, σχηματοποιούνται ως αδιάλειπτη καλλιτεχνική οπτική αποθεώνοντας το συναίσθημα της εικόνας. Γιατί η εικόνα δεν αφορά την ψυχρή αποτύπωση μιας κάμερας, αλλά τη συναισθηματική ένταση του καλλιτέχνη, που οφείλει να γίνει ορατή. Κι εδώ ακριβώς είναι το σημείο όπου η εικόνα μετατρέπεται σε τέχνη, είναι δηλαδή το πεδίο βολής του Κουροσάβα, που μετουσιώνει την εικόνα σε αισθητικό κριτήριο και διαρκή επικοινωνιακή τακτική. Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Εκπαιδευτική πολιτική