Tag Archives: H.Giroux

Το θέαμα του αναλφαβητισμού και η κρίση της Δημοκρατίας

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο «Zombie politics and culture in the age of casino capitalism». Ο Giroux αναλύει το φαινόμενο του πολιτικού αναλφαβητισμού (civic illiteracy). Ως πολιτικό αναλφαβητισμό ορίζει την ανικανότητα «να κατανοήσουμε τα προσωπικά προβλήματα και το νόημα του εαυτού σε σχέση με ευρύτερα δημόσια προβλήματα και κοινωνικές σχέσεις. Είναι μία μορφή αναλφαβητισμού που αφορά λιγότερο την έλλειψη τεχνικών δεξιοτήτων και την απουσία συγκεκριμένων ικανοτήτων και περισσότερο ένα έλλειμα στη σφαίρα της πολιτικής. Μία μορφή που υπονομεύει τόσο την κριτική σκέψη όσο και τον αλφαβητισμό ως κριτική ερμηνεία αλλά και ως δυνατότητα παρέμβασης στον κόσμο». Ο πολιτικός αναλφαβητισμός εκφράζει την ίδια την κρίση της δημοκρατίας και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως ένα ευρύτερο παιδαγωγικό και πολιτικό ζήτημα. Αν και ο συγγραφέας μιλάει για τις ΗΠΑ, ο καθένας μας μπορεί να βρει αναλογίες με την χώρα μας.

The Spectacle of Illiteracy and the Crisis of Democracy

του Henry Giroux

C. Wright Mills argued 50 years ago that one important measure of the demise of vibrant democracy and the corresponding impoverishment of political life can be found in the increasing inability of a society to translate private troubles to broader public issues. [1] This is an issue that both characterizes and threatens any viable notion of democracy in the United States in the current historical moment. In an alleged post-racist democracy, the image of the public sphere with its appeal to dialogue and shared responsibility has given way to the spectacle of unbridled intolerance, ignorance, seething private fears, unchecked anger and the decoupling of reason from freedom. Increasingly, as witnessed in the utter disrespect and not-so-latent racism expressed by Joe Wilson, the Republican congressman from South Carolina, who shouted “you lie!” during President Obama’s address on health care, the obligation to listen, respect the views of others and engage in a literate exchange is increasingly reduced to the highly spectacular embrace of an infantile emotionalism. This is an emotionalism that is made for television. It is perfectly suited for emptying the language of public life of all substantive content, reduced in the end to a playground for hawking commodities, promoting celebrity culture and enacting the spectacle of right-wing fantasies fueled by the fear that the public sphere as an exclusive club for white male Christians is in danger of collapsing. For some critics, those who carry guns to rallies or claim Obama is a Muslim and not a bona fide citizen of the United States are simply representative of an extremist fringe, that gets far more publicity from the mainstream media than they deserve. Of course this is understandable, given that the media’s desire for balance and objective news is not just disingenuous but relinquishes any sense of ethical responsibility by failing to make a distinction between an informed argument and an unsubstantiated opinion. Witness the racist hysteria unleashed by so many Americans and the media over the building of an Islamic cultural center near ground zero. Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Παιδαγωγικη θεωρια

Οι εκπαιδευτικοί ως διανοούμενοι της κοινωνικής αλλαγής

 Δύο λόγια για το κείμενο του Henry Giroux… 

Το κείμενο του Henry Giroux γράφτηκε το 1984 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Social Education. Εκδόθηκε ξανά στο βιβλίο Teachers as IntellectualsToward a Critical Pedagogy of Learning (1988) με εισαγωγή του Paulo Freire και πρόλογο του Peter McLaren. Το κεντρικό ζήτημα που θίγει είναι πως οι άνωθεν επιβαλλόμενες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις περιορίζουν τον εκπαιδευτικό σε απλό διεκπεραιωτή εντολών και εφαρμοστή εγκυκλίων περιορίζοντας τον επαγγελματισμό του και τη δυνατότητα του να λειτουργήσει ως διανοούμενος στο σχολείο με σκοπό την κοινωνική αλλαγή. Είναι ένα κείμενο με πολλαπλή αξία καθώς αναλύει τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην εργασία του εκπαιδευτικού, προσπαθώντας παράλληλα να δώσει μια εναλλακτική προοπτική. Συνέχεια

Σχολιάστε

by | 12/12/2013 · 18:07